Porselen kırığına tamir materyalinin bağlanmasında farklı yüzey işlemlerinin ve metal alt yapı üretim tekniklerinin etkilerinin incelenmesi
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Akdeniz Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Emre KAYGUSUZ
Danışman: Ulviye Şebnem Büyükkaplan
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Günümüzde metal destekli seramik restorasyonlar protetik tedavilerde halen kullanılmaktadır. Ağız içinde meydana gelen porselen kırıklarında tamir için mevcut restorasyonu her zaman ağızdan bütünlüğünü bozmadan çıkarmak mümkün olamamaktadır. Son yıllarda materyal teknolojisindeki ilerlemeler sonucu, üretilen tamir malzemeleri ile özellikle küçük bir bölgeyi kapsayan porselen kırıklarında, ağız içi tamirin etkili ve güvenli bir tedavi seçeneği olduğu bildirilmektedir. Bu nedenle, bu çalışmanın amacı farklı yöntemlerle üretilmiş metal altyapılarla ağız içi porselen tamir materyalleri arasındaki bağlantıya farklı yüzey işlemlerinin etkilerini belirlemektir. Yöntem: Çalışmada, üç farklı teknikle (lazer sinterizasyon, döküm ve CAD/CAM ) üretilmiş (n=160) metal örnekler üzerine aynı dental porselen uygulandı. Örnekler üzerindeki porselen yüzeyin 2 mm çaptaki kısmı kaldırıldı. Metal yüzeylere; hidroflorik asit , lazer, kumlama ve silika kaplama olmak üzere dört farklı yüzey işlemi uygulandı. Örneklerdeki kırık yüzeylerin tamirinin ardından, tamir materyali ve porselen uygulanmış metal altyapılar arasındaki bağlantı dayanımları değerlendirildi. Her bir gruptan bir örnek seçilerek yüzeylerinin tarama elektron mikroskobu görüntüleri alındı. İstatistiksel analiz için Two Way ANOVA ve One Way ANOVA testleri uygulandı. Bulgular: Çalışmanın sonucunda, üretim yöntemlerine göre metal alt yapılar karşılaştırıldığında EOS, CAD-CAM, Consept Lazer ile üretilmiş altyapılar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olmadığı bulgulandı (p>0,05). Döküm ile üretilen altyapıların EOS, CAD-CAM, Consept Lazer ile üretilen alt yapılardan istatistiksel olarak farklı olduğu gözlendi (p<0,05). En yüksek bağlanma dayanımı döküm altyapı üzerine silika kaplanan grupta (34,31±3,31 MPa), en düşük bağlanma dayanımı ise Consept Lazer üzerine lazer uygulanan grupta (18,55±2,86 MPa) bulgulandı. Sonuç: Metal yüzeyin açığa çıktığı porselen kırıklarının tamirinde tüm alt yapılar için silika kaplama işlemi önerilebilir. Anahtar Kelimeler: Co-Cr, porselen tamiri, silika kaplama, lazer sinterizasyon CAD-CAM, bağlantı dayanımı