Yoğun Bakımda Yatan Hastaların Yakınlarının Beyin Ölümü ve Organ Nakli Konusundaki Düşünceleri
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Akdeniz Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2010
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Arzu Karaveli
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): MELİKE CENGİZ
Özet:Yoğun bakım ünitesinde (ICU) tedavi olan hastaların yakınları organ yetmezliklerinin sonuçlarına daha alışık olabilir. Bu nedenle genel populasyonla karşılaştırıldığında yoğun bakımda tedavi olan hastaların yakınları organ nakline farklı bir noktadan bakabilirler. Bu çalışma,, hasta yakınlarının beyin ölümü üzerine bilgilerini değerlendirmek ve yoğun bakım ünitesinde organ bağışı konusundaki tutumlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Eylül 2008 ve Ağustos 2009 tarihleri arasında 150 yoğun bakım hasta yakınına (eş, çocuk, anne-baba ve kardeş) beyin ölümü üzerindeki bilgilerini ve organ bağışı konusundaki tutumlarını değerlendirmek üzere tanımlayıcı bir anket formu dağıtıldı. Beyin ölümü gelişen hastalar, şiddetli kafa travmalı hastalar ve önceden organ nakli yapılan hastaların yakınları çalışma dışı bırakıldı. Soruları 194?ü kadın ve 206?sı erkek hasta yakını cevapladı. Ortalama yaşları 37.58 ± 12.46 yıl (aralık 18-75 yaş); %69,3%?i evli ve %65,2%?sinin çocuğu vardı. Hasta yakınlarının %22,5?inin kronik sağlık problemleri ve en az birinin de renal ve/veya karaciğer yetmezlikli yakını vardı. Soruları cevaplayanlar arasında, 257 kişi (%64,2%)?si beyin ölümü hakkında bilgilerinin iyi olduğunu belirtmesine rağmen, ti. Ancak 292 (73%)?si beyin ölümü kavramı üzerine temel bilgileri değerlendirmek amacıyla tasarlanmış sorulara doğru cevap verme oranı daha yüksekti (%73). Odi. Tüm organ bağışını reddetme sıklığı %14%?düi. Hasta yakınlarının %89,3?ü hayatta iken ları boyunca kendi yakınlarına böbreklerini verebileceklerini bildirdi. aAncak katılımcıların ölümlerinden sonra organlarını 53,2%?si bağışlayabileceğini belirtenler %53,2?si kadardı. mişti. Organlarını bağışlamama nedenlerine baktığımızda; ölümlerinden sonra vücutlarının parçalara ayrılmasını istememeleri (%8%), dini faktörler (%4%), ölümü düşünmek istememeleri (%9,5%) ve ölümlerinden sonraki hayatlarında organlarının kendilerine gerekebileceği düşüncesidir (%1,2%). Transplantasyon ekibine personeline güven eksikliği nin sonuçlrı ise şu şekilde ifade edilmiştirdir: `Doktorlar beyin ölümünü tanıyamıyabilirler (%9,2%), organları beyin ölümü gerçekleşmeden alınabilir (%19,8%), organları başarıyla nakledilemeyebilir bağışlanamayabilir (%9,58%), organları parası çok olan hastalara bağışlanabilir (%24,8).? Anketi Çalışmayı cevaplayanların çoğu k azı (%7320) beyin ölümü konusunda yeterli bilgiye sahiptir. Yoğun bakımdaki hastaların yakınlarının organ bağışına olan tutumları (53,2%) genel Türk toplumunun tutumu ile koreledirydi. Kişisel inançların tanımlanması kadar transplantasyon ekibine p personeline olan güven eksikliğinin de organ temininin reddedilmesinde önemli bir faktördür. olduğunu saptadık.