Yüksek Yoğunluklu Aralıklı Yüklenme Sonrası Tüm Vücut Kriyoterapisi ve Soğuk Su Uygulamasının Toparlanma Üzerine Akut Etkilerinin Karşılaştırılması

Creative Commons License

aytepe h., PEHLİVAN A., Ergen E., Melekoğlu T., AK E., Demir M., ...Daha Fazla

Spor Hekimliği Dergisi, cilt.61, sa.2, ss.62-76, 2026 (TRDizin)

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, antrenmanlı bireylerde yüksek yoğunluklu aralıklı yüklenme sonrasında uygulanan toparlanma yöntemlerinden tüm vücut kriyoterapisi, soğuk su uygulaması ve pasif dinlenmenin; kan laktat düzeyi, kas/tendon sertliği ve kalp atım hızı üzerindeki akut etkilerini karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: On altı antrenmanlı erkek sporcu, VO2max'ın %130'unda 45 saniyelik yüklenme ve 6 km/s hızla 45 saniyelik dinlenme periyotlarından oluşan, bitkinlik noktasına kadar devam eden bir yüksek yoğunluklu aralıklı yüklenme protokolü uyguladı. Kan laktat düzeyi, kalp atım hızı ve kas-tendon elastikiyeti, tonusu ve sertliği; yüklenme öncesinde, yüklenmeden 3 dakika sonra, toparlanma uygulamaları hemen sonrasında ve toparlanmadan 10 dakika sonra ölçüldü. İstatistiksel analizler Jamovi (v2.3.28.0) programı ile gerçekleştirildi. Veriler normal dağılım gösterdiği için parametrik testler kullanıldı. Zaman içindeki değişimler Tekrarlı Ölçümler ANOVA ile analiz edildi ve anlamlı farklılık durumunda ikili karşılaştırmalar yapıldı. Anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak belirlendi.Bulgular: Tüm gruplarda kan laktat konsantrasyonu ve kalp atım hızında anlamlı düşüş gözlendi (p<0,05). Ancak gastroknemius kası ve aşil tendonu dokularının elastikiyet, tonus ve sertlik değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir değişiklik tespit edilmedi (p>0,05). Toparlanma uygulamaları sonrasında ve 10 dakika sonra gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı. Sonuç: Bu bulgular, soğuk uygulamalar olan tüm vücut kriyoterapisi ve soğuk suya daldırmanın, pasif dinlenmeye benzer etkiler gösterdiğini ve bu bağlamda ek bir toparlanma avantajı sağlamadığını ortaya koymaktadır. Bu durum, sınırlı toparlanma süresi olan sporlarda soğuk uygulamaların fizyolojik olarak zorunlu olmadığını düşündürmektedir.
Objective: This study aimed to compare the acute effects of recovery methods - whole-body cryotherapy, cold water immersion, and passive rest - applied after high-intensity interval loading in trained individuals on blood lactate levels, muscle/tendon stiffness, and heart rate. Materials and Methods: Sixteen trained male athletes completed a high-intensity interval loading protocol, consisting of 45 seconds of run- ning at 130% of VO2max and 45 seconds of rest at 6 km/h, repeated until voluntary exhaustion. Blood lactate, heart rate, and muscle-tendon elasticity, tone, and stiffness were measured at four time points: pre-loading, 3 minutes post-loading, immediately after recovery application, and 10 minutes after recovery. Statistical analyses were conducted using Jamovi software (v2.3.28.0). As the data showed normal distribu- tion, parametric tests were used. Changes over time were analyzed using Repeated Measures ANOVA, and pairwise comparisons were per- formed when significant differences were found. Statistical significance was set at p<0.05. Results: A significant decrease in blood lactate concentration and heart rate was observed in all groups (p<0.05). However, no statistically sig- nificant change was found in the elasticity, tone, and stiffness values of the gastrocnemius muscle and Achilles tendon (p>0.05). No signifi- cant differences were detected between the groups either immediately after recovery or 10 minutes later. Conclusion: These findings suggest that cold-based recovery methods - whole-body cryotherapy and cold water immersion - produce effects similar to passive rest, offering no additional advantage in short-term recovery. This implies that such methods may not be physiologically essential in sports contexts with limited recovery windows.