8 th International Conference on Sport, Education and Society , Antalya, Türkiye, 13 - 16 Kasım 2025, ss.103-104, (Özet Bildiri)
Şiddet, bireysel anlamda psikolojik sorunlara, öğrencilerin akademik başarısının düşmesine, bireyin sosyal çevresinden dışlanması vb. olumsuz sonuçlara yol açabilen bir halk sağlığı problemidir. Rekreasyonel aktiviteler bireylerin sosyalleşmesi ve sosyal bağlar kurarak şiddet içerikli davranışlardan uzak durmalarına katkı sağlamaktadır. Çalışma Hırshi’nin Sosyal Bağ Teorisinden hareketle serbest zamanın sosyal faydası ile şiddet eğilimi arasında sosyal bağ ve öz-kontrolün seri aracılık etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma işlevselci paradigma bağlamında nicel araştırma çalışması olarak yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini Akdeniz Üniversitesinde yer alan 30.605 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise seçkisiz örnekleme yönteminden tabakalı örnekleme tekniğine göre seçilen 485 katılımcıdan oluşmuştur. Araştırmada veri toplama araçları olarak Şiddet Eğilimi Ölçeği (1995), Sosyal Bağlılık Ölçeği (2007), Çok Boyutlu Kısa ÖzKontrol Ölçeği (2023) ve Rekreasyon Fayda Ölçeği (2018) kullanılmıştır. Verilerin analizi için SPSS 26 ve PROCESS MACRO 4.1 yazılımları kullanılmış ve Hayes Model 6 tercih edilmiştir. Yapılan analiz sonucunda serbest zaman sosyal faydası şiddet eğilimini manidar olarak yordamamaktadır (H1) (b=-.025, %95 GA [-.178, .127]). Serbest zaman sosyal faydası, öz-kontrol aracılığıyla şiddet eğilimini manidar olarak negatif yordamaktadır (H2) (b=-.090, %95 GA [-.151,-.038]). Sosyal fayda sosyal bağ aracılığıyla şiddet eğilimini manidar olarak yordamamaktadır (h3) (b=.013, %95 GA [-.044, .006]). Serbest zaman sosyal faydası şiddet eğilimini sosyal bağ ve öz-kontrol üzerinden manidar olarak yordamaktadır(H4)( b=-.011, %95 GA [-.025,-.001]). Bu bulgular, Hırshi’nin sosyal bağ teorisinde ele almış olduğu sosyal ilişkilerin suça olan etkisini, sosyal bağ ve öz- kontrol üzerinden açıklamaktadır. Çalışma sosyal bağın gelişmesinde rekreasyonun faydalarını ortaya koyarak, Hirshi’nin Sosyal Bağ Teorisine önemli bir katkı sağlamaktadır. Sonuç olarak çalışmanın alan uzmanlarına, politika yapıcılara serbest zaman aktivitelerinin şiddet eğilimini azaltmadaki rolüne ilişkin bir perspektif sunacağı düşünülmektedir.
Violence is a public health problem that can lead to negative consequences such as psychological problems on an individual level, a decline in students' academic achievement, and exclusion from one's social environment. Recreational activities contribute to individuals socializing and forming social bonds, thereby helping them stay away from violent behavior. Based on Hirschi's Social Bond Theory, this study aims to examine the serial mediating effect of social bonds and self-control between the social benefits of free time and the tendency toward violence. This study was conducted as a quantitative research study within the functionalist paradigm. The population of the study consists of 30,605 students at Akdeniz University. The sample of the study consists of 485 participants selected using stratified sampling according to the non-random sampling method. The Violence Propensity Scale (1995), Social Bonding Scale (2007), Multidimensional Short SelfControl Scale (2023), and Recreation Benefit Scale (2018) were used as data collection tools in the study. SPSS 26 and PROCESS MACRO 4.1 software were used for data analysis, and Hayes Model 6 was preferred. The analysis showed that the social benefit of free time does not significantly predict violence tendency (H1) (b=-.025, 95% CI [-.178, .127]). Leisure time social utility significantly negatively predicts violent tendencies through self-control (H2) (b=-.090, 95% CI [-.151,-.038]). Social benefit does not significantly predict violent tendencies through social bonding (H3) (b=.013, 95% CI [-.044, .006]). Leisure time social benefit significantly predicts violent tendencies through social bonding and self-control (H4) (b=-.011, 95% CI [-.025,-.001]). These findings explain the effect of social relationships on crime, as addressed in Hirschi's social bonding theory, through social bonding and self-control. By revealing the benefits of recreation in the development of social bonds, the study makes an important contribution to Hirschi's Social Bond Theory. Consequently, it is thought that the study will offer field experts and policymakers a perspective on the role of leisure activities in reducing violent tendencies.