Medial ve Lateral Menisküs Kova Sapı Yırtıkları: Kapsamlı Bir Derleme
Selcuk Medical Journal, cilt.42, sa.2, ss.190-198, 2026 (TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Derleme
- Cilt numarası: 42 Sayı: 2
- Basım Tarihi: 2026
- Doi Numarası: 10.30733/std.2026.01953
- Dergi Adı: Selcuk Medical Journal
- Derginin Tarandığı İndeksler: Central & Eastern European Academic Source (CEEAS), TR DİZİN (ULAKBİM), Academic Search Ultimate (EBSCO)
- Sayfa Sayıları: ss.190-198
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Akdeniz Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Kova sapı menisküs yırtıkları, longitudinal menisküs yırtığının bir parçasının interkondiler çentiğe yer değiştirmesi ile karakterize, klinik açıdan önemli bir menisküs yaralanması alt grubunu oluşturur. Bu lezyonlar sıklıkla diz kilitlenmesi, hareket kısıtlılığı ve akut fonksiyon kaybı ile seyreder ve çoğu zaman cerrahi müdahale gerektirir. Medial kova sapı yırtıkları daha sık görülmekle birlikte, lateral kova sapı yırtıkları genellikle akut travma ve ön çapraz bağ yaralanmaları ile daha yakın ilişkilidir ve tanı ile tedavi açısından özgün zorluklar barındırır. Tanıda manyetik rezonans görüntüleme (MRG) temel rol oynamakta olup, double posterior cruciate ligament bulgusu, bow-tie kaybı ve interkondiler çentikte fragman bulgusu gibi klasik işaretler yol göstericidir. Tedavi yaklaşımında güncel eğilim, menisküsün biyomekanik ve kondral koruyucu rolü nedeniyle menisektomi yerine menisküs onarımını ön plana çıkarmaktadır. Cerrahi karar sürecinde yırtığın süresi, redükte edilebilirliği, doku kalitesi, vasküler zon yerleşimi ve eşlik eden cerrahiler dikkate alınmalıdır. Medial ve lateral kova sapı yırtıkları arasındaki anatomik ve biyomekanik farklar, cerrahi teknik seçimi, iyileşme potansiyeli ve rehabilitasyon protokollerini doğrudan etkilemektedir. Bu derleme, medial ve lateral menisküs kova sapı yırtıklarının epidemiyolojisi, patomekaniği, klinik bulguları, görüntüleme özellikleri, tedavi stratejileri ve prognozunu güncel literatür ışığında bütüncül olarak değerlendirmeyi amaçlamaktadır.
Bucket-handle tears represent a distinct and clinically significant subgroup of meniscal injuries characterized by displacement of a longitudinally torn meniscal fragment into the intercondylar notch. These lesions commonly produce mechanical symptoms, including knee locking, restricted range of motion (ROM), and acute functional impairment, often necessitating prompt surgical intervention. Although medial bucket-handle tears are encountered more frequently, lateral bucket- handle tears pose unique diagnostic and therapeutic challenges because of their stronger association with acute trauma and anterior cruciate ligament injuries. Accurate diagnosis relies heavily on magnetic resonance imaging (MRI), where classic findings such as the double posterior cruciate ligament sign, absent bow-tie sign, and fragment-in-notch sign facilitate detection. Current treatment strategies emphasize meniscal preservation through repair rather than meniscectomy, given the critical role of the meniscus in load transmission, joint stability, and long-term cartilage preservation. Surgical decision-making should consider tear chronicity, reducibility, tissue quality, vascular zone involvement, and concomitant procedures such as anterior cruciate ligament reconstruction. Differences between medial and lateral bucket-handle tears influence repair techniques, healing potential, and postoperative rehabilitation protocols. This comprehensive review summarizes the current evidence regarding the epidemiology, pathomechanics, clinical presentation, imaging characteristics, treatment strategies, and outcomes of medial and lateral bucket-handle meniscal tears. By emphasizing the anatomical and biomechanical distinctions between these entities, this review aims to provide a practical framework for optimized diagnosis, individualized treatment planning, and improved clinical outcomes in patients with bucket-handle meniscal injuries.