Tefecilik Suçuna İlişkin Tartışmalar Işığında POS Tefeciliği Fillerinin Değerlendirilmesi
Antalya Bilim Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, cilt.10, sa.20, ss.257-283, 2023 (TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 10 Sayı: 20
- Basım Tarihi: 2023
- Dergi Adı: Antalya Bilim Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi
- Derginin Tarandığı İndeksler: TR DİZİN (ULAKBİM)
- Sayfa Sayıları: ss.257-283
- Akdeniz Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Alışveriş işlemlerinde para yerine kullanılabilen ve nakit çekme olanağı sağlayan kredi kartlarının ülkemizde yaygın bir kullanımı bulunmaktadır. Bu yaygınlık, kimi hâllerde kredi kartlarının meşru amaçları dışında kullanılmasına da yol açmaktadır. Gerçekten de, POS tefeciliği olarak adlandırılan kredi kartının araç kılınması suretiyle nakit karşılığı ödünç para verme faaliyetlerine uygulamada sıklıkla rastlanmaktadır. Kredi kartlarının bu şekilde ödünç para verme faaliyetlerinde kullanılması, hem kişiler hem de meşru yollarla kredi kullandıran kurumlar bakımından mağduriyetler doğurmaktadır. Yasal olmayan bir zeminde gerçekleştirilen bu faaliyetler, cezalandırmayı elzem fiiller olarak değerlendirilme konusu yapılmaktadır. Bu çalışmada, Türk Ceza Kanunu’nun 241. maddesi çerçevesinde POS tefeciliğine ilişkin fiillerin cezalandırılması yönündeki yerleşik yargı uygulaması ve öğretideki hâkim görüş değerlendirilmiştir. Özellikle POS tefeciliğine yönelik fiillerde ödünç para vermenin gerçekleşip gerçekleşmediği borçlar hukuku çerçevesinden de incelenerek tespit edilmeye çalışılmıştır. Bunlara ek olarak bu suç tipi ile fiille doğrudan ilintili 5464 sayılı Kanunun 36’ıncı maddesinde yer alan suç tipi arasındaki içtima ilişkisi de irdeleme konusu yapılmıştır
Credit cards which can be used instead of money in shopping transactions and provide cash withdrawal, have widespread use in Turkey. This prevalence also sometimes leads to the use of credit cards for other than their legitimate purposes. Indeed, it is common practice to lend money against cash by making the credit card a tool, which is called POS usury. The use of credit cards in lending activities in this way creates grievances for both individuals and institutions that provide loans through legitimate means. These activities, which are carried out on an illegal basis, are subject to the evaluation of punishment as essential acts. In this study, within the framework of Article 241 of the Turkish Penal Code, the established judicial practice and the prevailing view in the doctrine regarding the punishment of acts related to POS usury were evaluated. In particular, it has been tried to determine whether lending has taken place in acts of pos usury by examining within the framework of the law of obligations. In addition to these, the relationship between this type of crime and the type of crime in Article 36 of Law No. 5464, which is directly related to the act, has also been examined.