This study aimed to adapt Bai and Li’s (2024) "Self-Regulated Learning and Teaching Scale for Preschool Teachers" into Turkish and conduct validity and reliability analyses of the scale. Self-regulation skills play a critical role in enabling individuals to effectively manage their learning processes. Particularly in early childhood education, teachers possessing these skills can positively influence children's lifelong learning capacities. Data for this research were collected from 234 preschool teachers in Turkey, and confirmatory factor analysis (CFA) indicated that the scale had a valid structure. The model fit assessments showed that both CFA and second-order CFA supported the original six-factor structure of the scale. The high McDonald’s Omega coefficients further confirmed the consistency and reliability of both the general and subscale dimensions. This study not only focused on adapting the scale into Turkish but also highlighted the potential for integrating self-regulation skills into education policies and teacher training programs in Turkey. It is suggested that this scale can contribute to the professional development of teachers and support the development of strategies for classroom management. The findings provide a valuable foundation for studies measuring self-regulation skills and for enhancing teacher education.
Bu çalışma, Bai ve Li (2024) tarafından geliştirilen "Okul Öncesi Öğretmenleri için Öz-Düzenleyici Öğrenme ve Öğretim Ölçeği”nin Türkçeye uyarlanmasını amaçlamış ve ölçeğin geçerlik ve güvenirlik analizlerini gerçekleştirmiştir. Öz-düzenleme becerileri, bireylerin öğrenme süreçlerini etkin şekilde yönetmesini sağlarken eğitimde kritik bir rol oynar. Özellikle okul öncesi eğitimde, öğretmenlerin bu becerilere sahip olması, çocukların yaşam boyu öğrenme kapasitelerini olumlu yönde etkileyebilir. Araştırma sürecinde veri, Türkiye’deki 234 okul öncesi öğretmeninden toplanmış ve doğrulayıcı faktör analizi (DFA) ile ölçeğin geçerli bir yapıya sahip olduğu bulunmuştur. Modellik uyumu değerlendirildiğinde hem DFA hem de ikinci düzey DFA sonuçları, ölçeğin altı faktörlü yapısını desteklemiştir. Geçerlik ve güvenilirlik analizlerinde McDonald Omega katsayısının yüksek bulunması, ölçeğin genel ve alt boyutlarının tutarlılığını doğrulamıştır. Çalışma, yalnızca söz konusu ölçeğin Türkçeye uyarlanmasıyla sınırlı kalmayıp, öz-düzenleme becerilerinin Türkiye bağlamında eğitim politikalarına ve öğretmen yetiştirme programlarına entegrasyonu için önemli bir temel sunmaktadır. Bu ölçeğin, öğretmenlerin mesleki gelişimlerini ve sınıf yönetim süreçlerini destekleyecek stratejiler geliştirmeye katkı sağlayabileceği düşünülmektedir. Elde edilen bulgular, öz-düzenleme becerilerinin ölçülmesine yönelik çalışmalara ve öğretmen eğitimine önemli bir kaynak oluşturacak niteliktedir.
