Kronik ürtiker yönetimi: Dermatologların deneyimleri ve karşılaştıkları zorluklar

Creative Commons License

Kara R. O., Can P., bakay ö. s. k., Şavk E., Özkesici B., Su O., ...Daha Fazla

Türkderm Türk deri hastalıkları ve frengi arşivi, cilt.60, sa.3, ss.118-127, 2026 (ESCI, Scopus, TRDizin)

Özet

Amaç: Kronik ürtiker (KÜ), hastaların yaşam kalitesini önemli ölçüde etkileyen ve sağlık hizmeti sunucuları için çeşitli zorluklar oluşturan yaygın bir enflamatuvar deri hastalığıdır. Uluslararası kılavuzlar standart tedavi algoritmaları sunmasına rağmen, günlük klinik uygulamada karşılaşılan engellere ilişkin gerçek yaşam verileri sınırlıdır. Bu çalışma, dermatologların KÜ yönetimine ilişkin deneyimlerini; tedavi yaklaşımları, karşılaşılan güçlükler ve iyileştirme alanları açısından değerlendirmeyi amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: Bu tanımlayıcı, kesitsel çalışma Ekim-Aralık 2024 tarihleri arasında Türkiye’de görev yapan dermatologlara mesleki iletişim kanalları aracılığıyla ulaştırılan 28 soruluk çevrim içi bir anket çalışmasına dayanmaktadır. Anket formunda katılımcıların demografik özellikleri, mesleki deneyimleri, çalıştıkları kurum türü, KÜ tanı ve tedavi yaklaşımları, günlük pratikte karşılaşılan zorluklar ve sağlık sistemi düzeyinde iyileştirme önerileri sorgulanmıştır. Bulgular: Çalışmaya toplam 251 dermatolog katılmıştır. Katılımcıların büyük çoğunluğu KÜ tedavisinde ilk basamak olarak ikinci kuşak antihistaminikleri kullandıklarını ve yetersiz yanıt durumunda dozu dört kata kadar artırdıklarını belirtmiştir. Antihistaminiklere dirençli olgularda en sık tercih edilen tedavi seçeneği omalizumab olmuştur. Bununla birlikte, biyolojik tedavilerin reçetelenmesinde idari süreçler ve geri ödeme koşulları başlıca engeller olarak bildirilmiştir. Kronik indüklenebilir ürtiker için provokasyon testlerine sınırlı erişim, yetersiz muayene süresi ile hasta eğitimi ve beklenti yönetimine ilişkin güçlükler diğer önemli sorunlar arasında yer almıştır. Ayrıca katılımcıların önemli bir kısmı mevcut tedavi seçeneklerinin bazı karşılanmamış ihtiyaçlar barındırdığını ifade etmiştir. Sonuç: Dermatologlar KÜ yönetiminde, özellikle ileri tedavilere ve tanısal kaynaklara erişim açısından çeşitli klinik ve sistemsel zorluklarla karşılaşmaktadır. Sağlık politikalarında yapılacak düzenlemeler, altyapının güçlendirilmesi ve hasta eğitimine yönelik stratejilerin geliştirilmesi, hastalık yönetiminin daha etkin yürütülmesine ve hasta sonuçlarının iyileştirilmesine katkı sağlayabilir.
Background and Design: Chronic urticaria (CU) is a common inflammatory skin disease that substantially affects patients’ quality of life and poses significant challenges for healthcare providers. Although international guidelines provide standardized treatment algorithms, real-world data on the barriers encountered in routine clinical practice remain limited. This study aimed to evaluate dermatologists experiences managing CU, focusing on treatment approaches, perceived challenges, and potential areas for improvement. Materials and Methods: This descriptive, cross-sectional study was based on a 28-item online survey distributed to dermatologists practicing in Türkiye through professional communication channels between October and December 2024. The questionnaire collected information on demographic characteristics, professional experience, healthcare setting, diagnostic and therapeutic approaches to CU, challenges encountered in daily practice, and suggested system-level improvements. Results: A total of 251 dermatologists participated in the survey. Most respondents reported using second-generation antihistamines as first-line therapy for CU, and nearly all indicated increasing the dose up to fourfold in patients with inadequate response. Omalizumab was the most frequently preferred treatment option in antihistamine-refractory cases. However, administrative procedures and reimbursement requirements were identified as the primary barriers to prescribing biologic therapy. Additional challenges included limited access to provocation testing for chronic inducible urticaria, insufficient consultation time, and difficulties related to patient education and expectations. A substantial proportion of respondents also reported unmet needs with current treatment options. Conclusion: Dermatologists face multiple clinical and systemic challenges in managing CU, particularly in accessing advanced therapies and diagnostic resources. Addressing these barriers through healthcare policy adjustments, improved infrastructure, and enhanced patient education strategies may facilitate more effective disease management and improve patient outcomes.