Pediatri Hemşirelerinde Sessiz İstifa Tutumları ile Ahlaki Dayanıklılık Arasındaki İlişki: Kesitsel Bir Çalışma

Creative Commons License

Aksoy B., kurt f. y.

Sağlık Bilimleri Üniversitesi Hemşirelik Dergisi (Online), cilt.8, sa.2, ss.159-166, 2026 (TRDizin)

Özet

Giriş: Pandemi sonrası derinleşen hemşire işgücü krizi bağlamında sessiz istifa olgusu öne çıkarken, pediatri hemşireleri arasında ahlaki dayanıklılıkla ilişkisinin anlaşılması giderek önem kazanmaktadır. Amaç: Bu araştırmada, pediatri hemşireleri arasında sessiz istifa tutumları ile ahlaki dayanıklılık arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Bu kesitsel çalışma, Eylül 2025 ve Nisan 2026 tarihleri arasında Türkiye’deki özel, devlet, üniversite ve çocuk hastanelerinin pediatri servislerinde çalışan 202 pediatri hemşiresi ile yürütülmüştür. Veriler “Tanımlayıcı Bilgi Formu, Sessiz İstifa Tutum Ölçeği ve Rushton Ahlaki Dayanıklılık Ölçeği” aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde “tanımlayıcı istatistikler, student t-testi, kruskal-wallis testi, pearson korelasyon analizi ve çoklu doğrusal regresyon analizi” kullanılmıştır. Bulgular: Pediatri hemşirelerinin sesiz istifa tutumları ile ahlaki dayanıklıkları arasında (r = -0,277; p < 0,001) puanı arasında negatif yönde düşük düzeyde anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir. Regresyon modeli, sessiz istifa tutumlarını anlamlı şekilde yordamış (F = 6,968; p < 0,001), varyansın %12,4’ünü açıklamış (R² = 0,124; Düzeltilmiş R² = 0,106) ve ahlaki dayanıklılık en güçlü yordayıcı olarak belirlenmiştir (β = -0,26; p < 0,001). Sonuç: Pediatri hemşireleri arasında giderek artan küresel bir sorun olan sessiz istifa ile ahlaki dayanıklılık arasın- daki ilişki dikkate alınmalıdır. Bu doğrultuda hemşirelerin, kurumsal memnuniyetin artırılması, sağlıklı çalışma ortamlarının oluşturulması ve ahlaki dayanıklılığı destekleyen eğitim ve programların geliştirilmesi önemlidir.
Introduction: In the context of the nursing workforce crisis that has deepened following the pandemic, the phenomenon of quiet quitting has come to the forefront, and understanding its relationship with moral resilience among pediatric nurses has gained increasing importance. Aim: This study aimed to determine the relationship between quiet quitting attitudes and moral resilience among pediatric nurses. Methods: This cross-sectional study was conducted with 202 pediatric nurses working in the pediatric units of private, public, university, and children's hospitals in Türkiye between September 2025 and April 2026. Data were collected using a “Descriptive Information Form, Quiet Quitting Attitude Scale, and Rushton Moral Resilience Scale”. Descriptive statistics, student t-test, kruskal-wallis test, pearson correlation analysis, and multiple linear regression analysis were used to evaluate the data. Results: A weak negative correlation was found between quiet quitting attitudes and moral resilience (r = -0.277; p < 0.001) among pediatric nurses. The regression model significantly predicted quiet quitting attitudes, explaining 12.4% of the variance (R² = 0.124; Adjusted R² = 0.106), with moral resilience emerging as the strongest predictor (β = -0.26; p < 0.001). Conclusion: The relationship between moral resilience and reducing quiet quitting, a rising global problem among pediatric nurses, should be considered. In this regard, it is important to develop training and programs that support moral resilience, increase institutional satisfaction, and create healthy working environments for nurses.