Oral ve Maksillofasiyal Cerrahi Pratiğinde Long QT Sendromu ve QT Uzaması Riski: Üç Olguluk Seri ve Literatür Derlemesi Serisi

GİRİŞ:Long QT sendromu (LQTS) ve edinsel QT uzaması, oral ve maksillofasiyal cerrahi açısından klinik olarak önemlidir; çünkü dental anksiyete, ağrı, lokal anestezik uygulaması, olası vazokonstriktör maruziyeti, sedatif/anestezik ilaçlar ve sık reçete edilen ilaçlar sempatik tonusu veya kardiyak repolarizasyonu etkileyebilir. Bu çalışmada, dental anestezi pratiğinde yönetilen üç olgu sunulmuş ve bu olgular, cerrahi dental işlemler sırasında QTc ilişkili riskin tanınmasının neden önemli olduğunu vurgulamak amacıyla perioperatif ve dental anestezi literatürünün anlatı derlemesiyle bütünleştirilmiştir.
VAKA SUNUMU:Anestezi veya sedasyon altında oral ve maksillofasiyal girişim uygulanan üç hasta sunulmuştur. İlk olgu, egzersizle ilişkili senkop öyküsü bulunan konjenital LQTS1 tanılı 9 yaşında bir kız çocuğudur. Hastanın odontojenik kist cerrahisi propofol-remifentanil temelli total intravenöz anestezi altında sorunsuz şekilde gerçekleştirilmiştir. İkinci olgu, LQTS2 tanılı ve şiddetli dental anksiyetesi olan 9 yaşında bir erkek çocuğudur. Daha önceki süt dişi çekimi girişimi yoğun ağlama ve taşikardi nedeniyle tamamlanamamış; mevcut işlem ise intranazal midazolam premedikasyonunu takiben monitörize deksmedetomidin sedasyonu altında başarıyla gerçekleştirilmiştir. Üçüncü olgu, odontojenik kist cerrahisi planlanan 45 yaşında bir erkek hastadır. Bu hastada seçici serotonin geri alım inhibitörü, klaritromisin ve ondansetronun eş zamanlı kullanımıyla ilişkili ilaç kaynaklı QTc uzaması saptanmış ve elektif cerrahi girişim EKG bulguları normale dönene kadar ertelenmiştir. Konuyla ilişkili ondan fazla çalışmayı içeren literatür derlemesi, perioperatif QTc ilişkili riskin konjenital kanalopatiler, emosyonel stres, sempatik aktivasyon, anesteziden derlenme dönemi, anestezik ilaç seçimi, antiemetik ve antibiyotik kullanımı, psikotrop ilaçlar ve edinsel ilaç ilişkili QT uzaması gibi çok sayıda faktörden etkilenebileceğini göstermektedir.
SONUÇ:Oral ve maksillofasiyal cerrahide LQTS ve edinsel QTc uzaması, yalnızca nadir bir kardiyolojik tanı olarak değil, çok faktörlü bir perioperatif güvenlik sorunu olarak ele alınmalıdır. Ayrıntılı öykü alınması, ilaç kullanımının gözden geçirilmesi, gerekli durumlarda EKG değerlendirmesi, kardiyoloji konsültasyonu, beta-bloker tedavinin sürdürülmesi, etkili anksiyete ve ağrı kontrolü, gereksiz QT uzatıcı ilaçlardan kaçınılması, bireyselleştirilmiş anestezi planlaması ve yakın hemodinamik monitörizasyon güvenli cerrahi dental bakımın sağlanmasına katkıda bulunabilir.