Öğrenci, öğretmen ve okul yöneticilerine göre imam-hatip lisesi meslek derslerinin öğretiminde dijital araçların kullanılması
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, -, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BÜLENT KOÇOĞLU
Danışman: Şeref Göküş
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:İnternet ağıyla güçlendirilmiş ekran tabanlı dijital araçlar, bilgiyle olan ilişkiyi, sosyokültürel yapıyı, öğrenme-öğretme organizasyonunu ve bütün bunlara bağlı olarak oluşan kimliğin inşasını değiştirmektedir. Değişen ve gelişerek dönüşen bu süreçten eğitim ve din eğitimi de önemli ölçüde etkilenirken, ortaya çıkan imkânlar ve karşılaşılan zorluklar ekseninde kendisine yeni araştırma alanları oluşturmaktadır. Türkiye'de kurumsal anlamda, belirlenen hedef, oluşturulan plan ve programlar çerçevesinde din eğitiminin en yoğun yapıldığı okullar imam-hatip liseleridir. Söz konusu liselerde, meslek dersleri kapsamında birçok branşta din eğitimi programları uygulanmaktadır. Bu çalışmada; öğrenci, öğretmen ve yöneticilerin görüşlerine göre imam-hatip lisesi meslek derslerinin öğretiminde dijital araçların kullanılmasının değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Araştırmada, nitel araştırma yöntemleri arasında yer alan durum çalışmasından faydalanılmıştır. Bu bağlamda, Antalya il merkezindeki altı Anadolu imam-hatip lisesinde öğrenim gören 24 öğrenci, meslek dersi öğretmeni olarak görev yapan 24 öğretmen ve 24 okul yöneticisi örneklem grup olarak belirlenmiştir. Akabinde, yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla örneklem grubundan gerekli bilgiler toplanmış, elde edilen veriler ise içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Araştırma sonucunda ilk olarak, dijitalleşmenin ve eğitim sektöründe kullanılan dijital araçların devam eden etkilerinin olumlu yönde değerlendirilebilmesi için yeni bir din eğitimi paradigmasına ihtiyaç duyulduğu tespit edilmiştir. İkinci bir saptama ise oluşturulacak paradigma ekseninde eğitim ekosistemi içerisinde yer alan ve bu sistemin en temel ögeleri olan öğrenme ortamları, öğretim programları, öğretim yöntemleri, öğretim araçları, öğrenci, öğretmen ve yönetici yaklaşımlarının yeniden inşa edilmesi gerektiğidir.